พี่ขุน's profilekhun's spacePhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
July 20 รับงานถ่ายรูปนะครับก็อย่างที่บอกนั่นแหละ
รับงานถ่ายรูป ราคาประหยัดนะจ๊ะ
ช่างภาพตั้งจั๊ยตั้งใจ นิสัยก็ดี๊ดี สุภาพด้วย
โทรมานะ 089 109 7048
July 16 โชว์ห่วยโชว์ห่วย
วันที่ถ่ายงานนี้ท้องฟ้าแจ่มใสดีนะ
บรรยากาศก็ช่างเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสุขเหมือนทุกปี
ก็ขอแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่ด้วยนะครับ April 19 50 mm กับวันเหงาๆ ที่จุฬาเหงาจังเลยยยยย
ไม่ดีเลย
อยากมีเพื่อนไปถ่ายรูป
จะให้ดีกว่านั้นก็ขอแบบสวยๆซักคนละกัน April 06 พิราบจุฬา70 - 200 อีกแล้ว
ชักเบื่อแล้วเหมือนกันนะ
คราวหน้าจะใช้ 50 mm บ้างก็แล้วกัน
เอ๊........หรือจะลองถ่ายภาพไฟกลางคืนดูบ้างดีนะ
จะมีใครอยากไปด้วยไหม น๊อ....
ถ้ามีใครจะไปด้วยกันก็เอาขาตั้งไปด้วยนะ March 22 แนว Soft Softพักนี้บ้าแต่งภาพแนว Soft Soft
งัดงานเก่ามาแต่งดู
ภาพต้นฉบับมันธรรมดามาก
พอแต่งออกมาแล้วให้อารมณ์อ่อนโยน
อบอุ่นและมีความสุข
ชอบจังเลย March 04 พา 70 200 ไปเดินเล่นเขาดิน70-200 อย่างเดียวเลย
ไปเดินเล่นเขาดินก็เลยตั้งใจกดมาให้ดูกัน
เผื่อใครเห็นแล้วจะได้อยากกลับไปเยี่ยมบ้านบ้าง
นี่ตั้งใจแล้วนะแต่รีบไปหน่อยเลยไม่มีเวลาปั้น
นานๆจะได้หยุดกับเขาซะทีก็เลยต้องทำหลายอย่าง ไปเดินเขาดินครึ่งวันเองอะ
จริงๆอยากชวนไปกันหลายๆคน น่าจะสนุก
แต่ก็หยุดไม่ตรงกันนี่นา February 09 กำลังเครียดใคร่ควรให้ดี
เวลาที่คนเราปล่อยให้สติเตลิดไปไกลนั้น
อารมณ์ของเราก็จะถูกจูงไปไหนต่อไหนได้ตามที่คนอื่นต้องการ
อันที่จริงแล้ว ความโกรธ เกลียด ชิงชัง ล้วนเป็นสิ่งที่ตัวเราเองสร้างขึ้น
เมื่อวานได้ฟังประโยคดีๆประโยคนึง เขาบอกว่า
"อาจมีบางอย่างทำให้เราโกรธ แต่เหตุที่เราควรจะโกรธนั้นไม่มี"
ก็เลยมามานั่งพินิจดูว่า
เวลาเราโกรธคนอื่นนั่นเพราะคนอื่นหรือเพราะตัวเราเองกันแน่
แล้วก็พบว่า
ใจของเรานั่นแหละที่ปรุงแต่งอารมณ์โกรธขึ้นมาเอง
ไม่มีเหตุจำเป็นที่เราจะต้องกินอาหารที่ไม่อร่อย
เททิ้งไปแล้วหาอาหารที่ถูกปากกินก็ได้
อารมณ์ก็เช่นกัน
เราไม่จำเป็นต้องทนอยู่ในวังวนของความโกรธที่เราสร้างขึ้นมา
เราสามารถเลือกเสพอารมณ์ที่เป็นสุขและทิ้งอารมณ์ที่ทำให้เราเกิดทุกข์ได้
ตราบที่เรามีสติและเข้าใจว่าเราเป็นผู้สร้างมันขึ้นมาเอง
January 26 นกที่บ้านตื่นนอนจะไปทำงาน ได้ยินเสียงนกร้อง
คว้า 70-200 ไปกดมาได้สามรูป
เลือกรูปดีที่สุดมาให้ดูรูปนึง
ถ่ายนกนี่มันไม่ง่ายเหมือนกันนะ
ต้องไวโคตรๆ เกาะกิ่งไม้แว๊บเดียวแมร่งไปละ January 15 ไปวัดแจ้งมาเห็นคนอื่นไปถ่ายรูปที่นู่นที่นี่กัน เราไม่ได้ไปก็เลยเครียดๆก็เลยระบายความเครียดด้วยการไปวัดแจ้งอะนะไปตั้งแต่ 9 โมงครึ่ง กลับประมาณ บ่ายโมงครึ่งได้ภาพท้องฟ้าสีน้ำเงินปี๊ดๆมาอุปกรณ์ที่ใช้ก็ 400D กะ 18-55 + โพลาไรซ์บางอารมณ์ก็เปลี่ยนเลนส์เป็น 70-200 ไม่มีฟิวเตอร์แต่ส่วนมากจะใช้ 18-55 มากกว่าอะนะMarch 27 แอบถ่ายเฮ้อ....คนเรา ยิ่งไม่ยอมให้ถ่ายยิ่งอยากถ่าย
วันนี้เอารูปของคนที่ไม่ยอมให้ถ่ายรูปมาลงครับ(อัลบั้มมน)
นางแบบไม่ยอมให้ถ่ายภาพก็เลยออกมาแปลกๆดี
เบลอๆมัวๆ สวยไปอีกแบบ
ยังไงถ้าพี่น้องจะกรุณาก็ช่วยคอมเม้นกันหน่อยนะครับ
อยากทราบความคิดเห็น ขอบคุณครับ March 04 โฆษณาซักหน่อย
เอาตัวอย่างอัลบั้มมาให้ดูอะครับพี่น้อง
พี่น้องคงพอจะทราบว่าขุนรับถ่ายรูป
วันนี้เอาตัวอย่างอัลบั้มทำเองมาให้ดูเผื่อว่ามีใครสนใจ
บอกต่อกันหน่อยนะคร๊าบพี่น้อง
ช่วยเหลือเพื่อนฝูงเนี่ยรับรองได้บุญดี
ขอบใจมากจุ๊บๆ
อ้อ ลืมให้เบอร์ ติดต่องานก็นี่เลยครับพี่น้อง
089 109 7048 February 27 คุณไมโลวันนี้เอารูปคุณไมโลมาให้ดูกัน
คุณไมโลเป็นพนักงานประจำ
แผนกรักษาความวุ่นวายภายในบ้าน
รูปคุณไมโลอยู่หลังๆอะนะ
ใครมีไอ้ตัวอย่างงี้อยู่ในบ้านเอารูปมาให้ดูมั่งสิ
อยากรู้จักสัตว์เลี้ยงของเพื่อนๆ February 20 กลับเย็นพอดีไปซื้อ PL-Filter แล้วได้จังหวะผ่านท่าเรือสี่พระยาตอนเย็นๆ
ก็เลยถือโอกาสลองของใหม่ซะหน่อย
ภาพที่ได้ก็อย่างที่เห็นแหละครับ February 19 50 mm F1.8 + HOYA C-PL Pro 1Dเสียเงินกับเลนส์มาก็หลายตัวแล้ว
ผมว่า 50 mm F1.8 ตัวนี้เป็นอะไรที่เยี่ยมยุธจริงๆครับ
ราคาเบาๆแต่ละลายหลังซะไม่เหลือเลย ไม่เชื่อก็ดูเอาเองเหอะ
แนะนำนะครับพี่น้อง 2900 เท่านั้น ไม่ต้องมีเงินถุงเงินถังแต่อย่างใด
ดูภาพตัวอย่างจากอัลบั้ม "เพื่อนๆมาบ้านครับ" ก็แล้วกัน
นั่นแหละ 50 mm F1.8 February 16 ไม่พูดละต่อไปนี้ เราอย่าพูดอะไรกันมากเลย
(แต่บางทีก็อดไม่ได้อะนะ)
จะพยายามพูดน้อยๆภาพเยอะๆ
สื่อสารผ่านเลนส์กันดีกว่า
จะพยายามหามุมมองใหม่ๆมานำเสนอเรื่อยๆนะ
ปล.สงสัยเรื่องถ่ายรูปก็ถามได้นะ
January 10 ถ่ายรูปกันดีกว่า
ผมปิ๊งไอเดียนี้ตอนอยู่บนรถเมล์ ถึงเวลาแล้วที่เราต้องทำอะไรซักอย่างให้ชีวิตเราก้าวหน้ากว่านี้ คำถามก็คือเรามีอะไรเป็นจุดเด่นหละ คำตอบก็คือเราเอาใจใส่กับงานที่ทำและเอาใจใส่กับลูกค้า แล้วเราทำอะไรเป็นบ้างหละ คำตอบก็คือเราขายประกันเป็น และเราก็ถ่ายรูปเป็น ขายประกันเราก็ทำอยู่แล้ว แต่สิ่งที่อยากทำก็คงจะเป็นถ่ายรูป ก็เลยคิดว่าเราจะขายรูปถ่ายของเราได้อย่างไรหละ ตอนนี้ใครๆก็เปิดสตูดิโอ ใครๆก็มาเป็นช่างภาพสมัครเล่นกันหมด เราจะแตกต่างและโดดเด่นกว่าคนพวกนั้นได้อย่างไร สุดท้ายผมก็เจอคำตอบ
ผมไม่กล้าเรียกตัวเองว่ามืออาชีพหรอกมันกระดากปาก ผมเห็นมาแล้วว่ามืออาชีพเขาเป็นกันยังไง การจ้างมืออาชีพเนี่ยวันนึงเป็นหลักหมื่นผมดูผลงานแล้วก็สมราคาดี แต่ไอ้พวกมือสมัครเล่นที่เรียกตัวเองว่ามืออาชีพเนี่ยมันแย่จริงๆจ้างวันนึงตั้งแพงถ่ายรูปออกมาห่วยโคตร เห็นรูปที่ไอ้พวกนี้ถ่ายแล้วรู้สึกว่าถ้าเป็นผมคงไม่กล้ารับเงินหรอก
กลับมาพูดถึงสินค้าของเรากันดีกว่า สินค้าของผมเกิดจากแนวคิดที่ว่า ผมเองอยากเก็บสะสมรูปถ่ายที่เคยถ่ายๆไว้ แต่ไม่อยากให้มันอยู่แค่ในคอม อยากอัดออกมา ผมก็เลยคิดว่าควรทำอัลบั้มให้สวยๆ ตอนนั้นผมจินตนาการไปว่าน่าจะซื้อตู้ไม้สีขาวซักใบเอาไว้เก็บอัลบั้มปกหนังที่มีรูปถ่ายพวกนี้อยู่ เวลาใครแวะมาเยี่ยมบ้านจะได้หยิบดูได้สะดวก แล้วอัลบั้มที่ทำทุกเล่มก็ต้องทำเองเพราะผมเคยไปหาซื้อแล้วก็ไม่ได้อย่างที่อยากได้ ไอ้ที่ขายๆกันอยู่มันเป็นแบบมีพลาสติกปิดทับรูปอีกที ทำให้รูปที่อัดมาด้วยกระดาษด้านไม่ได้โชว์ความสวยงามของมันอย่างเต็มที่ เพราะฉะนั้นอัลบั้มทุกเล่มของผมจึงต้องทำเอง เป็นอัลบั้มปกหนัง กระดาษที่ใช้เป็นไส้ก็เลือกมาเอง รูปทุกใบก็ต้องติดกาวสองหน้าสี่มุม แกะทีละมุมแปะทีละใบ ขืนเอารูปที่ผมตั้งใจถ่ายไปใส่ในอัลบั้มที่ไม่ตั้งใจทำรูปพวกนั้นก็คงไม่ได้โชว์ความเป็นเอกลักษณ์และไม่ได้สื่ออารมณ์ของมันออกมา
เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ ดังนั้นสิ่งที่ผมจะขายไม่ใช่แพ็คเกจถ่ายรูปแต่เป็นความต้องการที่จะมีอัลบั้มสวยๆไว้อวดเพื่อนๆที่จะมาเยี่ยมบ้านต่างหาก
June 29 มือใหม่หัดถ่าย (ตอนที่ 2)29 มิย 50
มือใหม่หัดถ่าย (ตอนที่ 2)
ความลับของภาพคมชัด
หลังจากที่สงสัยอยู่นานว่าทำไมภาพที่ผมถ่ายถึงคุณภาพไม่เท่ากับพวกตากล้องมืออาชีพผมก็มาถึงบางอ้อจนได้ครับ ผมได้เรียนรู้ว่าการเลือกเลนส์ที่จะใช้นั้นสำคัญยิ่งกว่าการเลือกกล้องซะอีก เพราะ D-SLR โดยทั่วไปก็ให้คุณภาพๆที่ไม่ต่างกันมากครับแต่สิ่งที่ต่างกันก็คือคุณภาพของเลนส์ หากคุณจะซื้อ 350D เพราะว่ามันแถมเลนส์มาใน Kit ด้วยแล้วละก็ นั่นเป็นความคิดที่ผิดอย่างมากครับ ความจริงก็คือเลนส์ที่มันแถมมานั้นเขามีขายกันให้เกลื่อนตัวละสองพันเอง เพราะคนที่ซื้อไปเขาเอือมระอากับภาพที่ได้หนะสิครับ ด้วยเหตุนี้เลนส์ที่ผมซื้อเป็นตัวแรกก็คือ 70-200 f4 L ไงครับ ผมว่ามันเป็นเลนส์เกรต L (เกรตที่คุณภาพดีที่สุดเท่าที่แคนนอนมี) ที่ถูกที่สุดในโลกแล้วครับ June 28 มือใหม่หัดถ่าย ตอนที่ 129 มิย 50
มือใหม่หัดถ่าย ตอนที่ 1
เพื่อนๆครับ หากเพื่อนๆต้องเดินอยู่ในความมืดโดยที่ไม่มีไฟฉายและไม่เห็นอะไรเลย เพื่อนๆก็คงต้องใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะเดินไปถึงจุดหมายได้ แต่ถ้ามีใครซักคนคอยนำทางและบอกเพื่อนๆว่า "ตรงนี้เดินได้" "ตรงนั้นมีหลุม" ฯลฯ ก็คงดีกว่าเพื่อนๆเดินอยู่คนเดียวจริงไหม และถ้าเพื่อนๆนึกอยากจะจริงจังกับการถ่ายรูป การมีใครซักคนที่มีประสบการณ์มาคอยแนะนำเทคนิคและการเลือกซื้ออุปกรณ์มันต้องดีกว่าเสี่ยงซื้อเองถูกไหม?
ประสบการณ์ของผม
ผมเองก็เพิ่งจะเริ่มถ่ายรูปได้ไม่นานนักแต่ก็ได้ลองผิดลองถูกไปหลายตังค์แล้วเหมือนกัน กล้องตัวแรกที่ผมใช้มันเป็นของแถมจากการสมัครสมาชิกนิตยสารสวนเด็ก(ถ้าใครยังจำได้นะ) เป็นกล้องฟิล์มกิ๊กก๊อกอับเล็กๆอันนึงแต่ก็นับว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ยิ่งใหญ่สำหรับผม ถัดจากนั้นพ่อก็สงสารเพราะถ่ายด้วยกล้องนี้ฟิล์มม้วนนึงจาจจะอัดออกมาได้ 4-5 รูป พ่อเลยซื้อกล้องให้ตัวนึงเป็นกล้องฉลาดล้ำของโอลิมปัส (กล้องมันฉลาดแต่คนใช้ปัญญาอ่อนกดอย่างเดียว) ผมก็เลยได้หัดจัดองค์ประกอบภาพ (ใหม่ๆก็ถ่ายระบำกุ๊กไก่ตอนมีงานโรงเรียนแหละ) ต่อมาก็เป็นนิคอน FM2 ตัวนี้สุดยอดเพราะเป็นกล้องโง่ (กูต้องฉลาด) ผมก็เลยวัดแสงเป็นตั้งแต่นั้นนั่นแหละ
มาถึงยุคดิจิตอลครับ ผมเริ่มสนใจการถ่ายภาพอีกครังก็ตอนที่มีกล้องดิจิออกมาเนี่ยแหละ เพราะมันไม่ต้องใช้ฟิล์มและไม่มีค่าล้างรูป (ดีใจโคตร) ดิจิตัวแรกก็ โซนี่ งี่เง่าครับ แบตหมดเร็วมากแต่ผมก็ใช้มันอยู่นาน(เพราะไม่มีตังซื้อใหม่) จนมาวันนึงก็ได้สัมผัส นิคอนคูลพิค ของเขาดีจริงๆ ก็เลยซื้อซะ และในที่สุดก็ตัดสินใจจริงจังถึงขั้นรับงานถ่ายภาพและจะยึดเป็นอาชีพก็เลยซื้อ แคนนอล 350 D และเลนส์อีกมากมาย ออกละ29 มิย 50
ออกละ
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะทำงานที่นี่ละ
เราจะออกไปทำอย่างอื่นบ้าง
ไม่ใช่ว่าที่นี่ไม่ดี แต่เพราะเราเป็นคนรักอิสระ(หรือไม่ก็ขี้เกียจ)
เราไม่อยากตื่นแต่เช้ามาทำงาน5วันต่อสัปดาห์แล้วหละ
เราเลือกที่จะเปลี่ยน.... May 21 เล่าสู่กันฟังยุ่งๆกับการจัดชีวิตให้ลงตัวอยู่นั่นแหละนะในช่วงนี้
จริงๆแล้วเราก็พึ่งจะมีสมาชิกใหม่เข้ามาอยู่ได้ไม่นาน
ซึ่งก็คือเจ้าไมโล หมาน้อยจากตลาดนัดวันศุกร์นั่นแหละ
เราเองก็อยากเลี้ยงหมามานานแล้วหละนะ
ได้เจ้าไมโลมานี่ก็ดีใจมากถึงแม้หน้าตามันจะดูวัดๆไปหน่อย
ตอนนี้กำลังฝึกให้มันอึกับฉี่ให้เป็นที่เป็นทาง
อีกหน่อยจะฝึกมันให้เป็นสุนัขตรวจวัตถุระเบิด(เว่อร์ไปไหม?)
ตอนนี้มันค่อนข้างซนและก็ควบคุมยาก
จะกักบริเวณก็ยาก มันไม่ยอมอยู่กับที่เลย
โชคดีนะที่เราดูหนังเรื่องจูราสิกเลยจำวิธีเขามาใช้
เรารู้สึกว่าล้อมด้วยรั้วไฟฟ้านี่ดีมากๆเลยมันไม่กล้าปีนออกมาเลยอะ
ถ้าใครจะเอาวิธีนี้ไปใช้กับหมาที่บ้านก็ได้นะไม่สงวนลิขสิทธิ์
............................................................................ |
|
|